Roza'nın Kütüphanesi

 Herkes kapısını kapatıp gidiverdi, ailem kapımın dışarısında, arkadaşlarım biraz uzakta, annem belki gökyüzünde sonuç olarak geriye bir tek ben kalıverdim. Kendimle ve unuttuğum parçalarımla bir yerlerde tek başımayım. Umutsuz bir yazı yazmayı planlamıyorum ancak umutlu da olacağını pek sanmıyorum. Başlangıç yazısı gibi olabilir, başlangıçlar hep en zorudur benim için tıpkı ilklere benziyorlar ama ilk kez başlamıyorum ilkler ve başlangıçların zorluğu aynı belki de. Çünkü kendimden parçalarla baş başa ilk kez kalmıyorum ama parçalarımdan uzaklaştığım için belki de bu kadar zorlanıyorum.  Buraya tatlı -eski yazılarımda olduğu gibi şeker pembesi hissi veren, çiçekli- kelimeleri dökmeyi çok isterdim ama üzgünüm ben değiştim. Son bir buçuk yıldır farklı bir versiyonum oluştu bende, hatta kendimle kaldığımda bu parçalarımı tanıyamayacak kadar farklı. Değişmeyi ben seçmedim, bence hayatın yazılı olmayan bir kuralı bu. "Aynı nehirde iki kere yıkanılmaz." demiş Herakleitos. Nehir de ...

 "Orası ya da şurası değildir yurdun. Yurt ya içindedir ya da hiçbir yerde." -Hermann Hesse Merhabalar!! Bayadır buralarda yoktum, burası benim her zaman sığınağım olduğu için bu satırları yazmak kozama dönmek gibi hissettiriyor. Hem güvenli bir yerdeyim hem de beni anlayacak insanlarla dolu bir dünyada gibiyim. Burası işte tam olarak öyle bir yer...  Şu sıra hayatım biraz kaotik o nedenle biraz nefeslenmek için buraya geldim. Dedem yoğun bakımda bir aydır, hayatımın dengeleri biraz değişti ve zorlayıcı günler yaşıyoruz hem babam hem de ben.  Bugün birkaç aydır yapmak istediğim bir şeyi yapmaya karar verdim. Üstte de yazdığım gibi şu sıra hayat dengelerim biraz bozuldu ve stresliyim işin aslı. Aylar önce aldığım bir kitap vardı: "Ağaçlar-Hermann Hesse" Ama açıkçası bilerek kitaba başlamamıştım, ormanlık bir yerde okumayı planlıyordum ama ya havayı bahane ettim ya da başka bir sorun çıktı bu nedenlerden ötürü de bir türlü bu kitabı okuma ortamı bulamadım.  Bugün orma...

 Merhabalar blog dostlarım! Umarım hayat dengeleri sizi çok yormuyordur, bir süredir buralarda yoktum. Daha çok iş hayatıma konsantre olmaya çalıştığım bir dönemden geçiyorum. Fakat hayatta dengenin önemli olduğuna inanıyorum, bu nedenle de hayat dengelerimi ayarlamak adına buraya kaçıverdim işte. Çok fazla işe yoğunlaşmak da mental olarak yorabiliyormuş, bir de psikologsanız daha farklı bir zihinsel ağırlığı da yanında getiriveriyor.  Şu sıra hayatım parçalı bulutlu açıkçası. Danışanlarıma sorduğum soruları kendime de sormaya başladım, kendimde işlevsel olarak deneyimlediğim ekolleri, teknikleri uygulamayı daha çok seviyorum. Ama elbette her teknik ve her soru bambaşka yanıtları beraberinde getiriyor çünkü her insan biricik. Aynı soruları sorsam bile ben de dahil olmak üzere herkesin dünyasından farklı yanıtlar çıkıyor. Bu da aslında yaşamı eşsiz kılan bir nokta bana kalırsa, aynı manzaraya bakıyoruz ama bambaşka dünyalara açılıyoruz.  Şu an hayatının hangi döneminde old...

 Herkese merhaba!  Saat gece 01.10, makyajımı henüz çıkarmadan buraya geldim. Uyku düzenim tam istediğim kıvama gelmişti aslında (sabah 7 civarı uyanıyorum alarm olmadan, akşam 22 civarı uyuyorum bazen papatya çayı desteğiyle) fakat bugün bu saate kalmışım. Bunda da bir sorun görmedim açıkçası, uykunun benim için ne kadar önemli olduğunu önceki yazılarımda anlatmıştım. Ama şu an bir sorun görmüyorum, robot değilim sonuçta. Meslektaşlarımla gerçekleştirdiğimiz bir etkinlikten eve geç döndüm, sonra babamla sohbete dalmışız ve saate baktığımızda saat 1'e geliyordu.  Yazımın konusu benim anlık yaşadığım olaylar olmayacaktı aslında yine akışa göre yazdım. Etkinlik sonrası durakları karıştırdığım için de eve bir saat geç döndüm bu arada, (yine akıştan devam ediyorum istemsiz) etkinlik çok güzel geçti. Bitişte kendimi o kadar ferahlamış hissettim ki o yüzden kendime güvenip haritaya bakma gereği bile duymamıştım akılsız başın cezasını gerçekten ayaklar ödüyormuş, denendi bu gece...

  Merhabalar! Mutlu yıllar! Umarım dileklerinizin gerçekleştiği sevdiklerinizin ve sizin sağlıklı ve mutlu olduğunuz bir yıl olur. Yukarıya 2026'ya babamla girdikten sonra gece 3 civarı odamda takıldığım zamandan fotoğraflar ekledim. Kırmızı şarap içtim ve Tezer Özlü'nün bir kitabından açtığım rastgele bir sayfayı okudum; keyifliydi.  Buralara azıcık ara vermiştim, dönemsel zorlu süreçlerden geçiyorum işin aslı fakat şu anda her şey yolunda gibi. Hayatın kuralının bu olduğunu da biliyorum tıpkı gemi batarken akordu bozuk bir kemanı çalmaya benziyor. Düzensizliğin ve bazen çivisi çıkmış dünyanın içerisinde kendi müziğimizi yapmaya düzenimizi kurmaya çabalıyoruz. Belki de bu yüzden yarını merakla bekliyoruz, eğer her şey belli olsaydı ne anlamı kalırdı ki yaşamanın?  Yılbaşı gecemden anlatmaya başlayayım. Yılbaşını babamla birlikte geçirmeyi planlıyorduk fakat babaannem hastaneye kaldırıldı. Yine de gece taburcu olunca babam yetişti ve birlikte yeni yıla girdik. Bu benim iç...