En Mutlu Gün | Kelime Oyunu 35
En Mutlu Gün Öğlen vaktiydi. Çocukların keyifli seslerinin sokaklarda yükseldiği, insanların birbirleriyle komşuluk ilişkisinin hala olduğu bir mahallede üç katlı belki de mahallenin en güzel evinin bahçesinde yaşlı bir kadın oturuyordu. Kadının yüzü solgundu ve mavi gözleri elindeki beyaz kağıda odaklanmış durumdaydı. Sarıya boyanmış olan kısa kesilmiş saçları güneş ışığıyla parlıyordu. Yüzündeki kırışıklıklar yaşını gösterse de dışarıdan bakan biri bu kadının 62 yaşına daha geçen ay girdiğine inanamazdı. Sert çehresi ve bakışlarıyla uzak durulması gereken soğuk biri izlenimi yaratıyordu. Gerçekten de öyleydi, Selma Hanım tüm mahallenin korktuğu, yanına yaklaşmaktan bile çekindiği hatta arkasından "deli" söylemlerine yer verilen ulaşılması imkansız bir kadındı. Kimse onu sevmiyordu. Şimdiyse daha önce hiç görünmediği kadar üzgün görünüyordu. Genelde duygusuz ve ifadeye yer vermeyen suratında ağır bir mahvolmuşluk hakimdi. Sarı saçlarının altında görünen altın küpelerini ta...